در دنیایی که انسان ها سر یکیدگر را می خورند.

در روزگاری که دیگر در آن سرنوشت معنی ندارد

چه برسد به عشق.

انسان ارزش های والایی دارد که در پس پرده ی آن سرشت مقدس بشری نهفته است.

آیا رواست که ارزش های وجودی و گنجینهای درگون توسط چند تعلق و حطام بی جبه ی دنیا نبود گردد.

پب